Προκήρυξη ΠΜΣ «Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας για την Εκπαίδευση»
Κατηγορία ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Το Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, σε συνεργασία με το Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και το Τμήμα Ηλεκτρονικών- Μηχανικών Τ.Ε. του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Πειραιά, προσκαλεί εκδήλωση ενδιαφέροντος, για το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας για την Εκπαίδευση» που χορηγεί Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης (ΜΔΕ), σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3685/2008 - ΦΕΚ 148/6-7-2008 τεύχος Α΄ και την 50/08-05-2015 Πρυτανική Πράξη – ΦΕΚ 951/27-05-2015 τ.Β΄.

 Η ημερομηνία έναρξης του προγράμματος ακαδ. έτους 2017-2018 είναι: 2 Οκτωβρίου 2017. Η χρονική διάρκεια για την απονομή του ΜΔΕ ορίζεται σε τέσσερα (4) διδακτικά εξάμηνα.

Το Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία υποστηρίζει διοικητικά το ΠΜΣ.

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Οι υποψήφιοι/-ες για το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας για την Εκπαίδευση», προκειμένου να υποβάλλουν αίτηση, θα πρέπει να πληρούν τα παρακάτω:

Να είναι Πτυχιούχοι Τμημάτων Πανεπιστημίων ή ΤΕΙ της ημεδαπής ή Πτυχιούχοι αναγνωρισμένων ομοταγών ιδρυμάτων της αλλοδαπής (σύμφωνα με την παρ. 1 άρθρο 4 του ν. 3685/08).

Η επιλογή των μεταπτυχιακών φοιτητών/-τριών θα διενεργηθεί με τους παρακάτω όρους και προϋποθέσεις:

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΟΒΛΗΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ/ΤΙΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ/-ΕΣ ΑΠΟ 03/04/2017 ΕΩΣ 08/05/2017

Κατά την υποβολή υποψηφιότητας θα πρέπει να κατατεθούν τα εξής:

  1. Έντυπο Αίτησης – Υπεύθυνης Δήλωσης (το έντυπο είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα: www.icte.ecd.uoa.gr στη θέση Ανακοινώσεις).
  2. Μία φωτογραφία μεγέθους ταυτότητας, που επικολλάται στην προβλεπόμενη θέση του Εντύπου Αίτησης.
  3. Φωτοτυπία του δελτίου αστυνομικής ταυτότητας (ή διαβατηρίου για τους αλλοδαπούς υποψηφίους).
  4. Αντίγραφο/-α Πτυχίου/-ων και πιστοποιητικό αναλυτικής βαθμολογίας όλων των ετών στην οποία πρέπει να αναγράφεται ο τελικός βαθμός πτυχίου αριθμητικά και με ακρίβεια. Σε περίπτωση που το πτυχίο έχει αποκτηθεί στο εξωτερικό, είναι απαραίτητη η ισοτιμία από το ΔΙΚΑΤΣΑ ή ΔΟΑΤΑΠ. Οι υποψήφιοι που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο σπουδών και εκκρεμεί μόνο η ορκωμοσία για τη λήψη του πτυχίου πρέπει να καταθέσουν σχετική βεβαίωση του Τμήματος συνοδευόμενη από αναλυτική βαθμολογία και βαθμό πτυχίου. Η εγγραφή των φοιτητών στο ΠΜΣ δεν θα οριστικοποιείται πριν από την προσκόμιση του πτυχίου ή του πιστοποιητικού περάτωσης σπουδών.
  5. Επίσημα διπλώματα ή αποδεικτικά γλωσσομάθειας (επίπεδο C2 σε μία τουλάχιστον από τις εξής γλώσσες: αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά) και ελληνική (για τους αλλοδαπούς υποψηφίους). Όσοι υποψήφιοι δεν διαθέτουν C2 στην αγγλική γλώσσα μπορούν να λάβουν μέρος σε γραπτή εξέταση κατά την ημερομηνία που θα ανακοινωθεί εγκαίρως και πάντως πριν από τη διενέργεια της γραπτής εξέτασης.
  6. Αναλυτικό Βιογραφικό Σημείωμα
  7. Σύντομο κείμενο (300 λέξεων), στο οποίο θα περιγράφονται τα σχετικά με το γνωστικό αντικείμενο του ΠΜΣ ερευνητικά ενδιαφέροντα του/της υποψηφίου/-ας.
  8. Υπεύθυνη δήλωση του υποψήφιου ότι μπορεί να ανταποκριθεί πλήρως στις απαιτήσεις της υποχρεωτικής φοίτησης σύμφωνα με αυτήν την προκήρυξη και αναλαμβάνει το κόστος των σπουδών για όλη τη διάρκεια της φοίτησης του.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ

  1. Οι υποψήφιοι υποχρεούνται να υποβάλουν όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά εντός των καθορισμένων προθεσμιών.
  2. Τα δικαιολογητικά δεν απαιτείται να είναι επικυρωμένα. Οι υποψήφιοι που θα επιλεγούν θα κληθούν να καταθέσουν επίσημα πιστοποιητικά ή/και επικυρωμένα αντίγραφα αυτών (όπου απαιτείται) κατά την εγγραφή τους. Τα δικαιολογητικά δεν επιστρέφονται.
  3. Οι ενδιαφερόμενοι ή οι εκπρόσωποί τους μπορούν να απευθύνονται για πληροφορίες και παραλαβή του εντύπου αίτησης :

α) στην Γραμματεία ΤΕΑΠΗ (Α. Γόντικα, Ναυαρίνου 13α , ισόγειο, γραφείο 4, τηλ. 210- 3688043)

β) στην ιστοσελίδα του Προγράμματος, στη διεύθυνση: www.icte.ecd.uoa.gr

Η υποβολή των δικαιολογητικών της υποψηφιότητας γίνεται μόνο ταχυδρομικά. Οι φάκελοι υποψηφιότητας θα αποστέλλονται με συστημένη αποστολή και με ημερομηνία ταχυδρομικής σφραγίδας από 3 Απριλίου έως 8 Μαΐου 2017 στη διεύθυνση: Γραμματεία ΤΕΑΠΗ/ΕΚΠΑ Υπόψη: Στέφανου Πόθου Ναυαρίνου 13α, 106 80 Αθήνα

  1. Η αξιολόγηση των αιτήσεων γίνεται από επιτροπή επιλογής που συγκροτείται από καθηγητές των τμημάτων που συμμετέχουν στο ΠΜΣ.
  2. Η επιλογή των μεταπτυχιακών φοιτητών/-τριών γίνεται σε τρία στάδια:

Στο πρώτο στάδιο θα ληφθούν υπόψη ο γενικός βαθμός πτυχίου, η επίδοση σε συναφή προς το ΠΜΣ προπτυχιακά μαθήματα, η γνώση υπολογιστών και ξένων γλωσσών. Θα συνεκτιμηθούν τυχόν υπάρχουσα διδακτική, ερευνητική, επαγγελματική εμπειρία και η γενικότερη εκπαιδευτική εμπειρία των υποψηφίων (απαιτείται η προσκόμιση βεβαίωσης του εργοδότη που θα περιλαμβάνει το αντικείμενο της εργασίας).

 Στο δεύτερο στάδιο οι υποψήφιοι θα υποβληθούν σε γραπτή εξέταση στα εξής θέματα:

  • Σχεδιασμός εκπαιδευτικής δράσης. Οι υποψήφιοι θα παρακολουθήσουν απόσπασμα οπτικοακουστικού υλικού και θα κληθούν να σχεδιάσουν μια εκπαιδευτική δράση με την αξιοποίηση αυτού του υλικού και άλλων τεχνολογικών μέσων.
  • Σύνθεση μικρής γραπτής αφήγησης με την αξιοποίηση οπτικού υλικού. Στους υποψηφίους θα δοθεί ένας αριθμός εικόνων και θα κληθούν να επιλέξουν κάποιες από αυτές και να δομήσουν σε σχέση με αυτές μια γραπτή αφήγηση.
  • Ένα δοκίμιο 500 περίπου λέξεων σε συγκεκριμένο θέμα που θα δοθεί σχετικά με τις τεχνολογίες της πληροφορίας και της επικοινωνίας.

Η γραπτή εξέταση θα πραγματοποιηθεί εντός του χρονικού διαστήματος από 01/06/2017 έως 12/6/2017 (θα εκδοθεί σχετική ανακοίνωση στην Ιστοσελίδα του ΠΜΣ).

Στο τρίτο στάδιο θα κληθούν σε συνέντευξη οι πρώτοι 50 που θα προκύψουν από τη συνεκτίμηση των στοιχείων 4-5-6-7 των υποβληθέντων δικαιολογητικών και τη βαθμολογία στις γραπτές εξετάσεις. Στη συνέντευξη θα συνεκτιμηθούν η συνολική συγκρότηση και επιστημονική επάρκεια των υποψηφίων σε σχέση με το αντικείμενο του ΠΜΣ, το κίνητρο και το ενδιαφέρον τους για το Πρόγραμμα. Η συνέντευξη θα πραγματοποιηθεί εντός του διαστήματος από 26/06/17 έως 03/07/2017 (θα εκδοθεί σχετική ανακοίνωση στην Ιστοσελίδα του ΠΜΣ).

ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΙΣΑΚΤΕΩΝ

 Στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών προβλέπεται η εισαγωγή 25 φοιτητών.

 ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ – ΔΙΔΑΚΤΡΑ

Η διεξαγωγή των μαθημάτων γίνεται απογευματινές ώρες. Η παρακολούθηση των μαθημάτων και των εργαστηρίων είναι υποχρεωτική. Οι φοιτητές θα καταβάλουν δίδακτρα ποσού € 1.400,00 ετησίως, το οποίο θα καταβληθεί σε 5 (πέντε) δόσεις των € 280,00.

Η Πρόεδρος της Ειδικής Διατμηματικής Επιτροπής

Ευαγγελία Κούρτη

Καθηγήτρια ΕΚΠΑ

UNIque DAYS: Σπουδές μετά το λύκειο
Κατηγορία ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Είσαι μαθητής λυκείου και σκέφτεσαι να σπουδάσεις σε Πολυτεχνικές ή Οικονομικές Σχολές;
Έλα στις 10 & 11 Απριλίου στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου και μάθε ό,τι σε απασχολεί από φοιτητές των αγαπημένων σου τμημάτων!
Κράτα τη θέση σου για την ημερίδα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου(10/4) εδώ:http://bit.ly/2ndgYOi
Κράτα τη θέση σου για την ημερίδα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών(11/4) εδώ:http://bit.ly/2n7rc0Y
Είσοδος ελεύθερη!

Πρόγραμμα Πανελλαδικών Εξετάσεων 2017
Κατηγορία ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε το πρόγραμμα των Πανελλαδικών Εξετάσεων του 2017. Οι μαθητές των ΕΠΑΛ θα εξεταστούν στο πρώτο μάθημα την Τρίτη 6 Ιουνίου, ενώ οι μαθητές των Γενικών Λυκείων την Τετάρτη 7 του Ιουνίου.

Η εξέταση του μαθήματος «Αρχές Οικονομικής Θεωρίας» για το Γενικό Λύκειο θα είναι την Τετάρτη 14 Ιουνίου. Για τους μαθητές των ΕΠΑΛ η εξέταση του μαθήματος «Αρχές Οργάνωσης και Διοίκησης θα είναι το Σάββατο 10 Ιουνίου ενώ για το μάθημα «Αρχές Οικονομικής Θεωρίας» την Πέμπτη 15 Ιουνίου.  

Ώρα έναρξης της εξέτασης ορίζεται η 08:30 π.μ.. Οι υποψήφιοι πρέπει να προσέρχονται στις αίθουσες εξέτασης μέχρι τις 08.00 π.μ.

 

Το πρόγραμμα αναλυτικά: 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΕΤΟΥΣ 2017 των ημερήσιων και εσπερινών Γενικών Λυκείων

ΗΜΕΡΑ

ΗΜΕΡ/ΝΙΑ

ΜΑΘΗΜΑ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
(Ο.Π.= Ομάδα Προσανατολισμού)

ΤΕΤΑΡΤΗ

7-6-2017

ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

9-6-2017

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

Ο.Π. ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

Ο.Π. ΘΕΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

+ Ο.Π. ΣΠΟΥΔΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ &ΠΛΗΡ/ΚΗΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ

12-6-2017

ιστορια

φυσικη

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ ΣΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Ο.Π. ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

Ο.Π. ΘΕΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

Ο.Π. ΣΠΟΥΔΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ & ΠΛΗΡ/ΚΗΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ

14-6-2017

λατινικα

χημεια

ΑΡΧΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ

Ο.Π. ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

Ο.Π. ΘΕΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

Ο.Π. ΣΠΟΥΔΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ & ΠΛΗΡ/ΚΗΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

16-6-2017

ΒΙΟΛΟΓΙΑ

βιολογια

Ο.Π. ΘΕΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ

19-6-2017

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΕΤΟΥΣ 2017 ΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΕΠΑΛ

ΗΜΕΡΑ

ΗΜΕΡ/ΝΙΑ

ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ

ΤΡΙΤΗ

6-6-2017

-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ (Νέα Ελληνική Γλώσσα)

ΠΕΜΠΤΗ

8-6-2017

-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ (Άλγεβρα)

ΣΑΒΒΑΤΟ

10-6-2017

- ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΥΛΙΚΩΝ

- ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΑΤΟΜΙΑΣ-ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΙΙ

-ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (Α.Ο.Δ.)

-ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΗΧΑΝΩΝ

-ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΓΕΩΡΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

ΤΡΙΤΗ

13-6-2017

-ΨΗΦΙΑΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

-ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ

-ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΦΟΡΤΙΩΝ

-ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ

ΠΕΜΠΤΗ

15-6-2017

-ΜΗΧΑΝΕΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΙΙ (ΜΕΚ II)

-ΑΡΧΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΩΝ

- ΥΓΙΕΙΝΗ

- ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ-ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ

-ΑΡΧΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ (Α.Ο.Θ.)

ΣΑΒΒΑΤΟ

17-6-2017

-ΜΗΧΑΝΕΣ ΠΛΟΙΟΥ ΙI

-ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ

-ΔΕΝΔΡΟΚΟΜΙΑ

-ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΨΥΞΗΣ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΥ

ΤΡΙΤΗ

20-6-2017

-ΔΙΚΤΥΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ

- ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΔΙΚΤΥΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

-ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΑΝΘΟΚΟΜΙΚΩΝ ΦΥΤΩΝ

-ΝΑΥΣΙΠΛΟΪΑ ΙΙ

-ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ II

ΤΕΤΑΡΤΗ

21-6-2017

-ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΑ

- ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

-ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΘΕΡΜΑΝΣΕΩΝ

-ΒΟΟΤΡΟΦΙΑ - ΑΙΓΟΠΡΟΒΑΤΟΤΡΟΦΙΑ

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ 2017 ΓΙΑ ΓΕΛ & ΕΠΑΛ

ΗΜΕΡΑ

ΗΜΕΡ/ΝΙΑ

ΜΑΘΗΜΑ

ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ

ΠΕΜΠΤΗ

22-6-2017

ΑΓΓΛΙΚΑ

08.30 π.μ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

23-6-2017

ΑΡΜΟΝΙΑ

08.30 π.μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ

24-6-2017

ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ

ΙΣΠΑΝΙΚΑ

08.30 π.μ.

15:00 μ.μ.

ΔΕΥΤΕΡΑ

26-6-2017

ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΧΕΔΙΟ

08.30 π.μ.

ΤΡΙΤΗ

27-6-2017

ΓΡΑΜΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

08.30 π.μ

ΤΕΤΑΡΤΗ

28-6-2017

ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ

08.30 π.μ.

ΠΕΜΠΤΗ

29-6-2017

ΓΑΛΛΙΚΑ

08.30 π.μ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

30-6-2017

ΙΤΑΛΙΚΑ

08.30 π.μ.

 

TED x AUEB - Mosaic
Κατηγορία ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
24 Φεβρουαρίου 2017

TED x AUEB - Mosaic

Guess what? Μόνο δύο εβδομάδες έμειναν για το TEDxAUEB Mosaic, και καθημερινά έχουμε όλο και καλύτερα νέα για σένα!
Ανάμεσα στις ομιλίες του TEDxAUEB Mosaic θα έχεις και φέτος την ευκαιρία να συμμετέχεις σε ένα σύνολο από Workshops που θα σε συναρπάσουν, ίσως σε προβληματίσουν, αλλά σίγουρα θα τα απολαύσεις όσο και τις ομιλίες μας. 
Παρακάτω θα πάρεις μια μικρή γεύση για το καθένα!

 

6 STRANGERS *
 

Έξι άγνωστοι. Ένας ιδιαίτερος δεσμός. Μπορεί να σε περιορίσει; Ένα ανατρεπτικό escape room φτιαγμένο  από την ομάδα του Exodus για σένα και την παρέα σου σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο του Innovathens στα πλαίσια του TEDxAUEB Mosaic. Αποδέξου την πρόκληση και γίνε ψηφίδα του δικού μας ιδιαίτερου μωσαϊκού. 
 

Every Piece Counts - PUZZLE Corner
 

Η ζωή είναι σαν ένα μεγάλο παζλ. Υπάρχει μια μεγάλη εικόνα (που δεν μπορούμε να δούμε) και υπάρχουν και πολλά μικρά κομμάτια διαφορετικά και ακανόνιστα, καθημερινά και ασήμαντα τα οποία συνδέονται και δημιουργούν νέες καταστάσεις , γράφουν μια άλλη ιστορία. Συχνά σκαλώνεις στο πάζλ, νιώθεις πως τίποτα δεν κολλάει . Μα αν κοιτάξεις καλύτερα , πάντα υπάρχει λύση. Όλα συνδέονται και είναι πάντα τόσο απλό και αβίαστο να βρεις τη λύση. Δεν υπάρχει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο . Οι διαφορές είναι που κάνουν κάθε κομμάτι διακριτό και μοναδικό και του δίνουν μια ισάξια θέση ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπα. Απόλαυσε λοιπόν τη δημιουργική αυτή διαδικασία, το διασκεδαστικό αυτό παιχνίδι στο TEDxAUEB Mosaic. Συνέθεσε αυτή τη μεγάλη εικόνα , αυτό το σπουδαίο μωσαϊκό. Αλλά πρόσεξε μη χάσεις κομμάτι- γιατί κάθε κομμάτι μετράει!
 

Create your own Mosaic Tilling *
 

Penrose Mosaic Tiling… Ή αλλιώς ήρθε η ύστατη στιγμή να διαμορφώσεις το δικό σου μωσαϊκό. Ένα workshop, μια συντονίστρια ειδήμων του χώρου και αμέτρητα κομμάτια από τη καθημερινή σου ζωή μετουσιώνονται σε ύλη. Το μοναδικό πράγμα που καλείσαι να κάνεις, είναι να φέρεις αγαπημένα μικροαντικείμενα που ενδεχομένως να μη χρειάζεσαι αλλά διστάζεις να αποχωριστείς, όπως κουμπιά, τσιμπιδάκια, πετραδάκια και ό,τι άλλο σε χαρακτηρίζει και με τη βοήθεια του διάφανου πολυεστέρα και των λαστιχένιων καλουπιών, η Λυδία Βαϊρακταράκη, βασισμένη στη μέθοδο του Penrose Mosaic Tiling, θα σε καθοδηγήσει να φτιάξεις το δικό σου μωσαικό.

Guess who : “Mosaic Edition” *

20 συμμετέχοντες, 4 διακεκριμένοι μέντορες, 3 γύροι ασυνήθιστων ερωτήσεων. Τέσσερις ιδιαίτεροι άνθρωποι, θα κριθούν από την πρώτη σου εντύπωση.

 

Καλείσαι να μαντέψεις ποιος είναι ποιος. Ανακάλυψε την δυνατότητα του μυαλού σου να φτάνεις σε συμπεράσματα βάζοντας σε μια τάξη τα διαφορετικά κομμάτια του ανθρώπινου μωσαϊκού. Υπάρχει μόνο μια σωστή απάντηση… ή μήπως όχι? Ένα workshop από το 100mentors στα πλαίσια του TEDxAUEB Mosaic που υπόσχεται να σε εντυπωσιάσει.
 

Q&A  Αντώνης Τσαπατάκης *
 

Αφού μας μιλήσει στη σκηνή του TEDxAUEB Mosaic για το πώς κάθε γεγονός στη ζωή του έχει συμβάλει σαν ξεχωριστή ψηφίδα στην μέχρι τώρα πορεία του στη ζωή, θα έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε ακόμα καλύτερα τον αξιοθαύμαστο παραολυμπιονίκη μέσα από ερωτήσεις και συζήτηση μαζί του σε μια αίθουσα του Innovathens. Don't miss it!
 

Q&A Γιώργος Δάσιος  *
 

Ο καταξιωμένος μαθηματικός σε Ελλάδα κι εξωτερικό , όντας ένας άνθρωπος με μεγάλη εμπειρία και γνώση στο ακαδημαϊκό κομμάτι και όχι μόνο, θα χαρεί να απαντήσει σε όλες μας τις ερωτήσεις. Αμέσως μετά την ομιλία του στη σκηνή του TEDxAUEB Mosaic θα τον ακολουθήσουμε σε μια αίθουσα του Innovathens για να μας λύσει κάθε απορία. Don't miss it!

 

: (Θα χρειαστεί προεγγραφή λόγω περιορισμένων θέσεων, stay tuned για την ανακοίνωση δηλώσεων συμμετοχής!)

 

Σας περιμένουμε λοιπόν το Σάββατο 18 Μαρτίου στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων, για να συνθέσουμε μαζί το δικό μας μωσαϊκό! Για να συμμετέχετε στα Workshop, να παρακολουθήσετε τις ομιλίες αλλά και για να ζήσετε μια ολοκληρωμένη TEDx εμπειρία εξασφαλίστε το εισιτήριο σας εδω :

http://2017.tedxaueb.com/

 

Χάρτης Eurostat: Οι κατώτατοι μισθοί στην Ευρώπη.
Κατηγορία ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Στα 684 ευρώ ανέρχεται ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα από 1ης Ιανουαρίου 2017, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε σήμερα η Eurostat.

Στην ανακοίνωση της Eurostat αναφέρεται πως από την 1η Ιανουαρίου 2017, 22 από τα 28 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) έχουν εθνικούς κατώτατους μισθούς (εξαιρέσεις αποτελούν η Δανία, η Ιταλία, η Κύπρος, η Αυστρία, η Φινλανδία και η Σουηδία).

Αναφέρεται, δε, πως σε σύγκριση με το 2008, οι εθνικοί κατώτατοι μισθοί αυξήθηκαν σε όλα τα κράτη-μέλη εκτός από την Ελλάδα, όπου μειώθηκαν κατά 14%.

Μεταξύ 2008 και 2017, οι ελάχιστοι μισθοί διπλασιάστηκαν στη Βουλγαρία (+ 109%) και τη Ρουμανία (+ 99%).

Επιπλέον σημαντικές αυξήσεις καταγράφηκαν στη Σλοβακία (+ 80%), καθώς και στα τρία κράτη-μέλη της Βαλτικής, την Εσθονία (+ 69%), τη Λετονία (+ 65%) και τη Λιθουανία (+ 64%).

Ωστόσο, όπως γίνεται εμφανές οι διαφορές στο ύψος του κατώτατου μισθού μεταξύ των 22 κρατών-μελών της ΕΕ είναι μεγάλες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat κυμαίνονται από λιγότερο από 300 ευρώ το μήνα στη Βουλγαρία (235) και στη Ρουμανία (275) σε σχεδόν 2 000 ευρώ το μήνα στο Λουξεμβούργο (1 999), δηλαδή εννιά φορές υψηλότερο. Ειδικότερα, δέκα κράτη μέλη, κυρίως από το ανατολικό τμήμα της ΕΕ, έχουν κατώτατους μισθούς κάτω των 500 ευρώ ανά μήνα: Βουλγαρία (235), Ρουμανία (275), Λετονία και Λιθουανία (380), Τσεχία (407), Ουγγαρία (412), Κροατία (433), Σλοβακία (435), Πολωνία (453) και Εσθονία (470).

Σε πέντε άλλα κράτη-μέλη, που βρίσκονται κυρίως στο νότιο τμήμα της ΕΕ, οι κατώτατοι μισθοί ήταν μεταξύ 500 και 1.000 ευρώ ανά μήνα: Πορτογαλία (650), την Ελλάδα (684), Μάλτα (736), Σλοβενία (805) και Ισπανία (826).

Στα υπόλοιπα επτά κράτη μέλη, τα οποία βρίσκονται στα δυτικά και βόρεια της ΕΕ, οι κατώτατοι μισθοί είναι πολύ πάνω από 1.000 ευρώ ανά μήνα:

Ηνωμένο Βασίλειο (1 397), Γαλλία (1 480), Γερμανία (1.498), Βέλγιο (1.532), Ολλανδία (1.552), Ιρλανδία (1.563) και Λουξεμβούργο (1.999). Προκειμένου να γίνει δυνατή η σύγκριση με τις ΗΠΑ, η Eurostat αναφέρει πως ο κατώτατος μισθός στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιανουάριο του 2017 ήταν 1 192 ανά μήνα. Τέλος, υπογραμμίζεται ότι εάν ληφθούν υπόψη οι διαφορές των επιπέδων τιμών (δηλαδή υπολογιστούν σε μονάδες αγοραστικής δύναμης) το εν λόγω χάσμα μειώνεται σε αναλογία περίπου 1 προς 3, (501 ΜΑΔ ανά μήνα στη Βουλγαρία σε 1.659 ΜΑΔ στο Λουξεμβούργο).

 

Πηγή: http://news247.gr

Η Φοροδιαφυγή Στην Ελλάδα - Μια Έρευνα
Κατηγορία ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Ο αμερικανός δικαστής Όλιβερ Γουέντελ Χολμς είχε πει πως οι φόροι “είναι το αντίτιμο που πληρώνουμε για να ζούμε σε μια πολιτισμένη κοινωνία”. Σε πρόσφατη έρευνα της διαΝΕΟσις οι ερωτηθέντες έδειξαν να συμφωνούν: 91% δήλωσαν πως θεωρούν τη φοροδιαφυγή κλοπή. Ταυτόχρονα, όμως, ένα 36% δήλωσε πως ευχαρίστως φοροδιαφεύγει, όταν έχει την ευκαιρία, επειδή “το κάνουν όλοι”.

Το πρόβλημα της φοροδιαφυγής είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει ένα κράτος. Στην Ελλάδα φαίνεται ότι είναι ακόμα πιο οξύ: Σύμφωνα με μελέτες η φοροδιαφυγή στη χώρα μας είναι μεγαλύτερη από ό,τι σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες, πράγμα που επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την πολύ άσχημη οικονομική κατάστασή της.

Η νέα έρευνα της διαΝΕΟσις, σε συνεργασία με την Ernst & Young, χαρτογραφεί το πρόβλημα της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα, αναλύει τα διαθέσιμα στοιχεία για το ύψος και τη φύση του προβλήματος, και διατυπώνει μια σειρά από λύσεις για την αντιμετώπισή του. 

Εδώ θα δούμε συνοπτικά τα βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν.

 

Πόση είναι η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα;

Προφανώς, το ακριβές μέγεθος της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα δεν είναι γνωστό. Μπορούν να γίνουν μόνο εκτιμήσεις, και έχουν γίνει τέτοιες εκτιμήσεις σε μια σειρά από μελέτες που μετρούν στοιχεία ενδεικτικά του μεγέθους της, αλλά όχι απευθείας την ίδια. Συγκεντρώσαμε τις εκτιμήσεις που έχουν γίνει για τις διάφορες κατηγορίες φοροδιαφυγής, και προχωρήσαμε σε μια σύνθεση που έχει ένα βαθμό αυθαιρεσίας, αλλά δίνει μια τάξη μεγέθους που πιθανότατα δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Σύμφωνα με τις έρευνες: 

Τα διαφυγόντα έσοδα από τη φοροδιαφυγή των φυσικών προσώπων κυμαίνονται από 1,9% ως 4,7% του ΑΕΠ ετησίως.

Από τη φοροδιαφυγή στον ΦΠΑ εκτιμάται ότι χάνουμε το 3,5% του ΑΕΠ.

Απώλειες από το λαθρεμπόριο ποτών, τσιγάρων και καυσίμων αντιστοιχεί σε περίπου 0,5% του ΑΕΠ.

Για τα νομικά πρόσωπα, τα διαφυγόντα κέρδη για τη χώρα από τη φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή των επιχειρήσεων υπολογίζονται γύρω στο 0,15% του ΑΕΠ.

Κατά συνέπεια, το μέγεθος της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα μπορεί να προσδιοριστεί σε ένα ποσοστό από 6% ως 9% του ΑΕΠ, δηλαδή ανάμεσα σε €11 και €16 δισ. το χρόνο.

Είναι, βεβαίως, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η σύνθεση της φοροδιαφυγής, δηλαδή το ποιος φοροδιαφεύγει και πόσο, και καταρρίπτει αρκετούς μύθους. Συμπέρασμα που τεκμηριώνεται κι αν μελετήσουμε το θέμα και ανάποδα:

 

Ποιος πληρώνει φόρους στην Ελλάδα;

Το ελληνικό κράτος έχει κάθε χρόνο έσοδα ύψους περίπου €50 δισ. Αυτά είναι τα έσοδα, με αυτά και με τις ασφαλιστικές εισφορές και τα δάνεια των μνημονίων πρέπει να καλύπτει όλα του τα έξοδα για τη λειτουργία του, για την αποπληρωμή δανείων (περίπου €12 δισ. το χρόνο), για την πληρωμή συντάξεων (€28 δισ. το χρόνο), για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων (περίπου €15 δισ. το χρόνο) και, σύμφωνα με τα μνημόνια που έχει υπογράψει με τους δανειστές του, από αυτά πρέπει να εξασφαλίσει και σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα τα επόμενα χρόνια.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία για το 2015, το 88% αυτών των εσόδων του κεντρικού κράτους (δεν περιλαμβάνουν τις ασφαλιστικές εισφορές που εισπράττουν τα ταμεία) προέρχονται από τη φορολογία, και τα υπόλοιπα από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των αποκρατικοποιήσεων. Από τα φορολογικά έσοδα, οι άμεσοι φόροι φέρνουν περίπου €20 δισ., ενώ οι έμμεσοι (ΦΠΑ, φόροι καυσίμων, καπνών κλπ) φέρνουν περίπου €24 δισ.

Αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο. Ως γνωστόν, οι έμμεσοι φόροι είναι περισσότερο “άδικοι” γιατί πλήττουν εξίσου πλούσιους και φτωχούς. Τα φορολογικά συστήματα των περισσότερων ανεπτυγμένων χωρών στηρίζονται περισσότερο σε άμεσους φόρους παρά σε έμμεσους. Στους έμμεσους φόρους στηρίζονται περισσότερο φορολογικά συστήματα αναπτυσσόμενων ή τριτοκοσμικών χωρών. 

Όπως φαίνεται στον παραπάνω πίνακα, τα έσοδα της χώρας μειώνονται λίγο-πολύ σταθερά από το 2010 και μετά, με τη μεγαλύτερη μείωση να εμφανίζεται στους έμμεσους φόρους. Στους άμεσους, έχουν μειωθεί ραγδαία οι εισπράξεις από το φόρο εισοδήματος (από 17,2 δισ το 2008 σε 12,1 δισ. το 2015) -πράγμα αναμενόμενο, καθώς έχουν μειωθεί ραγδαία και τα εισοδήματα των πολιτών. Ταυτόχρονα, όμως, μέσα στην κρίση αυξήθηκαν θεαματικά οι υπόλοιποι άμεσοι φόροι, ενώ προστέθηκαν και καινούριοι (εισφορά αλληλεγγύης, ΕΝΦΙΑ), με αποτέλεσμα η μείωση των εσόδων από άμεσους φόρους για το κράτος να αμβλυνθεί.

 

Ποιοι είναι όμως αυτοί που πληρώνουν φόρους; Από ό,τι φαίνεται, μέχρι και τα πρώτα χρόνια της κρίσης τους φόρους τους πλήρωναν μερικοί από αυτούς που θα αποκαλούσαμε "πλούσιους".

Στην Ελλάδα το 2011 -τελευταίο έτος για το οποίο υπάρχουν αναλυτικά επίσημα στοιχεία από τη ΓΓΠΣ- υποβλήθηκαν 5,7 εκατομμύρια φορολογικές δηλώσεις, ένας αριθμός που έχει παραμείνει λίγο-πολύ αμετάβλητος τα τελευταία δέκα χρόνια. Σχεδόν οι μισές από αυτές (49%) αφορούσαν εισοδήματα κάτω των €12.000. Οι αυτοαπασχολούμενοι, δε, δήλωναν εισοδήματα κάτω από το τότε αφορολόγητο όριο των €12.000 σε ποσοστό 64% (δήλωναν μέσο όρο εισοδημάτων 4.300 ο καθένας). Όλοι αυτοί οι φορολογούμενοι πλήρωσαν λιγότερο από το 1% των συνολικών φορολογικών εσόδων. Με άλλα λόγια, 2,8 εκατομμύρια πολίτες πλήρωσαν φόρο συνολικά 60 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή €21,4 ο καθένας. Αντίθετα, το 8% των φορολογούμενων που δήλωσαν εισοδήματα άνω των €42.000 ετησίως, περίπου 400.000 πολίτες, πλήρωσαν το 69% των φόρων εισοδήματος φυσικών προσώπων.

Παρόμοια είναι η εικόνα και στις επιχειρήσεις. Στην Ελλάδα το 2011 υπήρχαν 220.000 επιχειρήσεις που δήλωναν ετήσια κέρδη μικρότερα από 1,2 εκατομμύρια ευρώ, και μόλις 901 επιχειρήσεις που δήλωναν μεγαλύτερα κέρδη. Οι δεύτερες, που αποτελούν το 0,4% των ελληνικών επιχειρήσεων, πλήρωναν το 61% των φόρων.

Οι πρώτες πλήρωναν φόρο κατά μέσο όρο €5.400 ετησίως.
Οι δεύτερες πλήρωναν φόρο κατά μέσο όρο €2,1 εκ. ετησίως.

Οι “πλούσιοι” ήταν αυτοί που σήκωναν το φορολογικό βάρος της χώρας. Και ποιοι είναι αυτοί οι "πλούσιοι"; Στη συντριπτική τους πλειοψηφία υψηλόμισθοι μισθωτοί και πολύ μεγάλες επιχειρήσεις. Η μεγάλη πλειοψηφία των εσόδων από φόρους εισοδήματος προερχόταν από αυτούς.

Αυτό, όμως, δείχνει να αλλάζει.

Σύμφωνα με τα ανεπίσημα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η διαΝΕΟσις -και που έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς και στον Τύπο- για το φορολογικό έτος 2014, υπάρχει μια θεαματική μετατόπιση των εισοδημάτων προς τα κάτω (τα φυσικά πρόσωπα που δηλώνουν έσοδα άνω των 42.000 δεν είναι πια το 8% -είναι μόνο το 1,6%) , και μια παράλληλη μετατόπιση των φορολογικών βαρών στα μεσαία στρώματα.

 

Ποιοι φοροδιαφεύγουν;

Υπάρχει μια αλήθεια που, λίγο-πολύ, ισχύει σε όλες τις χώρες του κόσμου: Οι αυτοαπασχολούμενοι και οι πολύ μικρές επιχειρήσεις φοροδιαφεύγουν. Από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι τη Γερμανία, και από την Ιταλία μέχρι τη Βουλγαρία, παντού οι πολύ μικρές επιχειρήσεις και πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες κατά κανόνα δηλώνουν στις Αρχές μικρότερο ποσοστό του εισοδήματός τους από ό,τι οι μισθωτοί ή οι μεγάλες επιχειρήσεις, επειδή η πιθανότητα εντοπισμού τους είναι παντού πολύ χαμηλή, και το κίνητρο να κόψουν αποδείξεις και να δηλώσουν τα εισοδήματά τους μικρότερο. Παρ’ όλη τη φορολογική κουλτούρα, παρ’ όλο το ύψος των προστίμων, μια πολύ μικρή επιχείρηση στη Γερμανία μπορεί κάλλιστα να μην κόβει αποδείξεις για μέρος των πωλήσεών της χωρίς να εντοπιστεί, και χωρίς συνέπειες.

Αυτό το φαινόμενο έχει μικρότερες συνέπειες στα φορολογικά έσοδα των περισσότερων ανεπτυγμένων χωρών για έναν απλό λόγο: Επειδή οι πολύ μικρές επιχειρήσεις σε αυτές τις οικονομίες είναι λίγες, και οι αυτοαπασχολούμενοι μικρό ποσοστό του εργατικού δυναμικού. Αυτό είναι ένα πολύ κρίσιμο χαρακτηριστικό του ελληνικού φορολογικού προβλήματος: Στην Ελλάδα το ποσοστό της αυτοαπασχόλησης είναι διπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου (34%). Σύμφωνα με μελέτες, το ποσοστό των μη-δηλωθέντων εισοδημάτων των αυτοαπασχολούμενων κυμαίνεται στο 57-58,6%, ενώ για τους μισθωτούς το αντίστοιχο ποσοστό είναι 0,5-1%. Οι απασχολούμενοι σε πολύ μικρές επιχειρήσεις (0-9 ατόμων) στην Ελλάδα είναι διπλάσιοι από ό,τι ισχύει στην Ε.Ε. -ένα ιλιγγιώδες 59%. Το δε ποσοστό των εργαζομένων σε μεγάλες επιχειρήσεις (με πάνω από 250 υπαλλήλους) είναι μόλις 13% για την Ελλάδα, έναντι 33% της Ε.Ε. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι οι μικρές επιχειρήσεις μπορούν πιο εύκολα να απασχολούν αδήλωτους εργαζόμενους, αποφεύγοντας την καταβολή φορολογικών και ασφαλιστικών εισφορών, ενώ κόβουν σπανιότερα αποδείξεις και αποδίδουν λιγότερο ΦΠΑ.

 

Πόσο φοροδιαφεύγουν οι πλούσιοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις;

Κατά κανόνα, όπως είδαμε παραπάνω, οι πολίτες που έχουν υψηλά εισοδήματα πληρώνουν και την πλειοψηφία των φόρων στη χώρα. Ταυτόχρονα, όμως, πολίτες με πολύ υψηλά εισοδήματα -ένα πολύ πολύ μικρό υποσύνολο των 400.000 που δηλώνουν εισόδημα άνω των 42.000 ευρώ το χρόνο), έχουν στη διάθεσή τους μια σειρά από εργαλεία φοροαποφυγής, όπως την ίδρυση offshore εταιρειών, shell corporations, trusts και άλλων νομικών οντοτήτων. Σύμφωνα με μελέτες, το 8% της περιουσίας φορολογούμενων παγκοσμίως βρίσκεται σε φορολογικούς παραδείσους.

Στην Ελλάδα, τα συχνότερα εργαλεία που έχουν χρησιμοποιηθεί γι' αυτό το σκοπό είναι η μεταβίβαση ακινήτων σε εξωχώριες εταιρείες (ένα φαινόμενο που εν μέρει αντιμετωπίζεται με έναν ειδικό φόρο που επιβάλλεται σε τέτοια ακίνητα) και με την αλλαγή φορολογικής κατοικίας, ενίοτε και με τεχνητά μέσα.

Τα νομικά πρόσωπα φοροδιαφεύγουν με μια σειρά από μεθόδους. Η πιο συνήθης είναι η έκδοση ή λήψη εικονικών τιμολογίων, μια πρακτική συνήθης κυρίως σε μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που στοχεύει ταυτόχρονα στη μείωση του φόρου εισοδήματος και του ΦΠΑ, και την εμφάνιση εικονικών ζημιών. Υπάρχει και μια σειρά άλλων τρόπων αποφυγής της απόδοσης του ΦΠΑ και της μείωσης των κερδών που εμφανίζει η επιχείρηση, εμφανίζοντας εικονικές δαπάνες.

Οι επιχειρήσεις μεγάλου μεγέθους κατά κανόνα δεν μπορούν να καταφεύγουν σε τέτοιες λύσεις -ως εκ τούτου εμφανίζονται να πληρώνουν και την μεγάλη πλειοψηφία των φόρων που αποδίδουν τα νομικά πρόσωπα στη χώρα. Υπάρχουν όμως άλλοι τρόποι φοροδιαφυγής διαθέσιμοι σε πολύ μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις. Η πραγματοποίηση ενδοκοινοτικών συναλλαγών αλλά και η απάτη τύπου “Καρουζέλ” που αναλύονται στην έρευνα αποτελούν τέτοιες μεθόδους. Αυτές, βεβαίως, δεν αντιμετωπίζονται από μεμονωμένα κράτη. Περίπου το 60% του παγκόσμιου εμπορίου διεξάγεται εντός πολυεθνικών ομίλων με ενδοομιλικές συναλλαγές, όπου υπάρχουν μεγάλα περιθώρια φοροαποφυγής. Όπως αναφέραμε στην αρχή, ετησίως δεν καταβάλλεται ένα ποσοστό κοντά στο 4-10% του φόρου εισοδήματος των επιχειρήσεων παγκοσμίως. Η αντιμετώπιση του φαινομένου αποτελεί μεγάλη πρόκληση και απαιτεί τη συνεργασία και τη συντονισμένη δράση των αρχών πολλών χωρών και διακρατικών οργανισμών.

Στην Ελλάδα, βεβαίως, όπως είπαμε υπάρχουν μόνο 901 “μεγάλες” επιχειρήσεις (με κέρδη άνω των 1,2 εκατομμυρίων ετησίως) -το 0,4% του συνόλου. Κάποιες από αυτές οπωσδήποτε έχουν την δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τέτοιες μεθόδους για να αποφύγουν μέρος της φορολόγησής τους. Αλλά ταυτόχρονα, αυτές είναι οι επιχειρήσεις που καταβάλλουν το 69% των φορολογικών εσόδων που προέρχονται από νομικά πρόσωπα στη χώρα, ένα ποσό που είναι κάτω από το 4% των κρατικών εσόδων -γύρω στα €1,9 δισ. ευρώ. Τα διαφυγόντα κέρδη του κράτους από αυτές τις δραστηριότητες είναι δύσκολο να υπολογιστούν, αλλά σύμφωνα με “αυστηρές” εκτιμήσεις, όπως είδαμε πιο πάνω, μπορεί να φτάνουν και το 0,15% του ΑΕΠ.

Είναι προφανές ότι αυτή η φοροδιαφυγή/φοροαποφυγή, αν και σοβαρή, είναι αφ' ενός πολύ δύσκολο να εντοπιστεί από μεμονωμένα κράτη, και αφ' ετέρου πολύ μικρότερης κλίμακας και κόστους για τα δημόσια έσοδα από τη φοροδιαφυγή των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών επιχειρήσεων.

 

Το τέρας της παραοικονομίας

Η παραοικονομία είναι το σύνολο των αδήλωτων οικονομικών συναλλαγών. Ως έννοια δεν ταυτίζεται με τη φοροδιαφυγή. Περιλαμβάνει μια σειρά από αδήλωτες, “κρυφές” μυστικές δραστηριότητες που κυμαίνονται από το λαθρεμπόριο μέχρι τα ιδιαίτερα μαθήματα και την ταβέρνα που δεν κόβει αποδείξεις.

Αντίθετα με ό,τι πιστεύουν πολλοί, το μεγαλύτερο μέρος της παραοικονομίας (σχεδόν τα 2/3) οφείλεται στην αδήλωτη εργασία. Κι αυτό είναι ένα μέγεθος που μέσα στην κρίση αυξάνεται ραγδαία. Το 2010 το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας έκανε έλεγχο σε 22.000 ιδιωτικές επιχειρήσεις, και βρήκε ότι το 25% των εργαζομένων δεν είχε δηλωθεί. Τα χρόνια της κρίσης το νούμερο αυτό αυξήθηκε δραματικά: Το 2013 είχε φτάσει στο 40,5%. Σύμφωνα με έρευνα του Υπουργείου Εργασίας, δε, το 27% όσων εργάστηκαν αδήλωτοι το πρότειναν οι ίδιοι στους εργοδότες τους.

Στην Ελλάδα το μέγεθος της παραοικονομίας της έχει υπολογιστεί από διάφορες μελέτες να κυμαίνεται από 20 μέχρι 30% του ΑΕΠ, ένα ποσοστό πολύ υψηλό για ανεπτυγμένη χώρα. Είναι κατά κανόνα γύρω στις 4-5 μονάδες πάνω από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στα χρόνια της κρίσης μειώνεται, πάντως, ένα φαινόμενο που κατά κανόνα ισχύει πανευρωπαϊκά.

Για το 2015 υπολογίστηκε γύρω στο 22,4% του ΑΕΠ, δηλαδή σχεδόν 40 δισ.

 

Τι φταίει για τη φοροδιαφυγή;

Οι παράμετροι που καθορίζουν το ύψος της φοροδιαφυγής σε μια οικονομία σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία είναι τρεις:

  1. Το ύψος των φορολογικών συντελεστών
  2. Η πιθανότητα εντοπισμού και τιμωρίας
  3. Το μέγεθος των επιβαλλόμενων προστίμων

Το αν ένας πολίτης η μια επιχείρηση θα φοροδιαφύγει είναι μια απόφαση που επηρεάζεται ουσιαστικά από αυτούς τους τρεις παράγοντες. Αν οι φορολογικοί συντελεστές είναι χαμηλοί, το κίνητρο για φοροδιαφυγή είναι μικρότερο. Αν οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί του κράτους λειτουργούν αναποτελεσματικά, ή αν οι κυρώσεις στην περίπτωση σύλληψης είναι αμελητέες, το κίνητρο για να φοροδιαφύγει κάποιος αυξάνεται. Αυτό δεν είναι κάτι που ισχύει μόνο στην Ελλάδα -η φοροδιαφυγή είναι καθολικό φαινόμενο, υπάρχει παντού. Και οι παράμετροι είναι οι ίδιες παντού. 

Αν πρέπει να το εξειδικεύσουμε περισσότερο στην περίπτωση της Ελλάδας, μπορούμε να πούμε πως οι αιτίες της φοροδιαφυγής είναι κυρίως οκτώ:

  1. Η πολυνομία και η πολυπλοκότητα του φορολογικού συστήματος.
  2. Η ανασφάλεια δικαίου φορολογούμενων και υπαλλήλων της φορολογικής διοίκησης.
  3. Η συνεχιζόμενη αύξηση των φόρων.
  4. Η ανυπαρξία πολιτικής βούλησης για την αντιμετώπιση του φαινομένου.
  5. Τεχνολογική ανεπάρκεια
  6. Γραφειοκρατία
  7. Διαρθρωτικές στρεβλώσεις της ελληνικής οικονομίας
  8. Φορολογική κουλτούρα

Τα δύο πρώτα προβλήματα είναι προφανή και συνδέονται μεταξύ τους. Από το 1975 στην Ελλάδα ψηφίστηκαν 250 φορολογικά νομοσχέδια και 115.000 υπουργικές αποφάσεις. Μόνο τους τελευταίους 30 μήνες έχουν ψηφιστεί 10 φορολογικά νομοσχέδια με 117 άρθρα και 17 άλλοι νόμοι με 71 εμβόλιμες φορολογικές διατάξεις. Για τις διατάξεις αυτές εκδόθηκαν 111 υπουργικές αποφάσεις και 138 διευκρινιστικές εγκύκλιοι.

Είναι προφανές ότι αυτή η πολυπλοκότητα αφενός κάνει τη λειτουργία του φοροεισπρακτικού μηχανισμού εξαιρετικά δύσκολη, αφετέρου αναπόφευκτα προκαλεί ανασφάλεια τόσο στους φορολογούμενους όσο και στους υπαλλήλους της φορολογικής διοίκησης, που συχνά δεν γνωρίζουν τι είναι νόμιμο και τι όχι. Και, βεβαίως, μέσα στην πολυπλοκότητα εμφανίζονται ευκαιρίες και κίνητρα διαφθοράς.

Το τρίτο αίτιο είναι εξίσου προφανές. Μέσα στα χρόνια της κρίσης έχει αυξηθεί η φορολογία εισοδήματος των φυσικών προσώπων και έχει καταργηθεί το αφορολόγητο όριο. Το ίδιο έχει συμβεί και για τους αυτοαπασχολούμενους, οι οποίοι πρέπει επιπλέον να καταβάλουν μεγαλύτερο ποσοστό φόρου προκαταβολικά. Έχει αυξηθεί η φορολογία εισοδήματος των νομικών προσώπων, και έχει αυξηθεί και η δική τους προκαταβολή φόρου. Τέλος, έχουν αυξηθεί ραγδαία οι συντελεστές υπολογισμού της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, έχει εισαχθεί ο ΕΝΦΙΑ, έχουν αυξηθεί οι συντελεστές ΦΠΑ σε προϊόντα και υπηρεσίες καθώς και οι φόροι κατανάλωσης σε οινοπνευματώδη, καπνό και καύσιμα.

Είναι κοινή πεποίθηση ότι πλέον η φορολογία στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά υψηλή. Πράγματι, ο ΟΟΣΑ υπολόγισε ότι το φορολογικό βάρος στην Ελλάδα το 2014 αυξήθηκε από 34,4% σε 35,9%. Ως γνωστόν, υπάρχει ένα όριο, το οποίο αν υπερβούν οι φορολογικοί συντελεστές τα φορολογικά έσοδα μειώνονται. Αυτό το όριο απεικονίζεται από τη λεγόμενη καμπύλη Laffer, από το όνομα του οικονομολόγου που τη ζωγράφισε σε μια χαρτοπετσέτα για να εξηγήσει το φαινόμενο στο Ντόναλντ Ράμσφελντ και τον Ντικ Τσέινι, στελέχη της κυβέρνησης του Προέδρου των ΗΠΑ Τζέραλντ Φορντ, το 1974. Σύμφωνα με μια μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αυτό το όριο για τις χώρες της Ε.Ε. βρίσκεται στο 54% για τη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων και στο 72% για τη φορολογία εισοδήματος νομικών προσώπων. Πρόκειται για εξαιρετικά υψηλούς συντελεστές, πολύ μεγαλύτερους από αυτούς που ισχύουν σήμερα στην υπερφορολογημένη Ελλάδα (ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων το 2012 υπολογίστηκε στο 38%, για παράδειγμα). Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει περιθώριο αυξησης των φορολογικών συντελεστών στην ελληνική οικονομία. Η ίδια μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εκτιμά ότι για χώρες με πολύ υψηλά ποσοστά “μαύρης” οικονομίας τα όρια της καμπύλης Laffer διαμορφώνονται προς τα κάτω. Για τέτοιες χώρες, όπως η Ελλάδα, το όριο της φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων περιορίζεται στο 39%, δηλαδή πολύ κοντά στο σημερινό συντελεστή. Αυτό σημαίνει πως η αύξηση των φορολογικών συντελεστών στην Ελλάδα μπορεί στην καλύτερη περίπτωση να έχει πενιχρά αποτελέσματα. 

Βεβαίως, οι υψηλοί φορολογικοί συντελεστές έχουν και άλλες πολύ σοβαρές συνέπειες, πέρα από τη μειωμένη τους αποδοτικότητα. Αποτελούν σοβαρό αντικίνητρο για επενδύσεις, μειώνουν ραγδαία την ανταγωνιστικότητα των εγχώριων επιχειρήσεων έναντι των ξένων, ενώ επηρεάζουν αρνητικά την κατανάλωση (οι πωλήσεις αλκοολούχων ποτών στην Ελλάδα στην περίοδο 2009-2012 μειώθηκαν κατά 45,7%). 

Γιατί όμως δεν αντιμετωπίζεται το πρόβλημα της φοροδιαφυγής από το ελληνικό κράτος; Παρ’ όλο που η καταπολέμησή της είναι διαχρονική δέσμευση όλων των πολιτικών δυνάμεων που έχουν συμμετάσχει ποτέ σε εκλογές, στην πράξη τα αποτελέσματα είναι πενιχρά.

Η Ελλάδα καθυστέρησε δραματικά να μηχανογραφήσει τη φορολογική της διοίκηση. Για παράδειγμα, μόλις το 2013 έγινε εφικτή η ηλεκτρονική υποβολή φορολογικών δηλώσεων νομικών προσώπων, ενώ μια σειρά από διαδικασίες εξακολουθούν να απαιτούν φυσική παρουσία των φορολογούμενων στις υπηρεσίες της φορολογικής διοίκησης. Υπάρχουν πληροφοριακά συστήματα τα οποία δεν διασυνδέονται μεταξύ τους, βάσεις δεδομένων που δεν είναι ψηφιοποιημένες ή επικαιροποιημένες, ελλιπής ενημέρωση των πληροφοριακών συστημάτων της διοίκησης με τις προβλέψεις της τρέχουσας νομοθεσίας -η οποία, όπως είπαμε, αλλάζει πολύ συχνά-, ένας κυκεώνας δυσλειτουργιών που σε άλλες χώρες έχουν ξεπεραστεί εδώ και πολλά χρόνια.

Αυτό το πρόβλημα είναι άμεσα συνδεδεμένο με το χάος των γραφειοκρατικών διαδικασιών που μαστίζει τη δημόσια διοίκηση εν γένει, αλλά είναι εξαιρετικά έντονο και στη φορολογική διοίκηση. Η διασπορά αρμοδιοτήτων, η υπέρμετρη τυπολατρία, η δυσλειτουργία του μηχανισμού επίλυσης διαφορών, η υποστελέχωση υπηρεσιών, η ελιππής εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού και η έλλειψη κινήτρων για την επίτευξη στόχων του φοροελεγκτικού μηχανισμού είναι μερικά από τα προβλήματα που εξακολουθούν να υπάρχουν, παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια.

Εξάλλου, υπάρχει και εξής: Σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες το εκπαιδευμένο προσωπικό των φοροεισπρακτικών υπηρεσιών αμείβεται με το 134% του κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Στην Ελλάδα τα στελέχη της φορολογικής διοίκησης αμείβονται κατά μέσο όρο με το 50% του κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

 

Ποιες λύσεις υπάρχουν;

Η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής είναι μια πρόκληση για όλα τα κράτη του κόσμου, ακόμα και για τα πιο ανεπτυγμένα. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο ΟΟΣΑ έχουν αναπτύξει εργαλεία καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, ενώ υπάρχει πλούσια προϊστορία πολιτικών καταπολέμησης του προβλήματος από άλλες χώρες που αξίζει να μελετηθεί. Η εκτεταμένη χρήση πλαστικού χρήματος και η επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών έχουν δοκιμαστεί σε πολλές χώρες (από τη Νότια Κορέα και την Αργεντινή μέχρη την Ολλανδία και τη Σουηδία). Ο εκσυγχρονισμός της φορολογικής διοίκησης έχει υλοποιήθεί με αξιοσημείωτο τρόπο στη Σιγκαπούρη, τη Βραζιλία αλλά και τη Βουλγαρία. Καμπάνιες για τη δημιουργία φορολογικής συνείδησης έχουν γίνει με επιτυχία στην Ινδία, το Ισραήλ και το Μεξικό. Εξαιρετικά αποτελέσματα είχε η σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς στο Χονγκ Κονγκ.

Δεν είναι όλα αυτά τα μέτρα εύκολα εφαρμόσιμα στη δική μας χώρα, αλλά πολλά από αυτά μπορούν να αποτελέσουν παραδείγματα προς μίμηση. Η έρευνα της διαΝΕΟσις καταλήγει σε μια σειρά από λύσεις που περιλαμβάνουν:

  • μείωση των συντελεστών φορολογίας και των έκτακτων φόρων επί των ήδη φορολογηθέντων εισοδημάτων
  • εκτεταμένη χρήση πλαστικού χρήματος και επέκταση της ηλεκτρονικής τιμολόγησης
  • αποτελεσματική και εντατική διενέργειας ελέγχων και αποτελεσματική περαίωσης των φορολογικών υποθέσεων (μέσω διοικητικών και δικαστικών διαδικασιών)
  • βελτιστοποίηση της οργάνωσης και εκσυγχρονισμό των φορολογικών αρχών
  • δημιουργία ηλεκτρονικής Φορολογικής Διοίκησης
  • κατάρτιση και εκπαίδευση των υπαλλήλων της Φορολογικής Διοίκησης, αύξηση των αποδοχών τους.
  • καταπολέμηση φαινομένων διαφθοράς, εφαρμογή αντικινήτρων. 
  • αυστηροποίηση των προστίμων σε περιπτώσεις φοροδιαφυγής
  • δημιουργία σταθερού και απλοποιημένου φορολογικού συστήματος
  • σταδιακή αλλαγή στη διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας
  • δημιουργία φορολογικής συνείδησης και καλλιέργεια φορολογικής παιδείας

Συγκεντρώσαμε τις αιτίες της φοροδιαφυγής, τις προτεινόμενες λύσεις και το στάδιο υλοποίησής τους σε ένα βολικό πίνακα:

Όπως γίνεται προφανές από τα παραπάνω, η υιοθέτηση των παραπάνω λύσεων και η επίλυση του προβλήματος είναι μια πολιτική απόφαση. Η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα είναι ένα δύσκολο, δομικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, έχει να κάνει με τον τρόπο που αυτή είναι διαρθρωμένη, με τον πολύ μεγάλο αριθμό των αυτοαπασχολούμενων, με το πολύ μικρό μέσο μέγεθος των επιχειρήσεων. Οι πολιτικές ηγεσίες στο παρελθόν έχουν διστάσει να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το πρόβλημα για πολιτικούς λόγους, διαιωνίζοντας την κουλτούρα ανομίας και, δικαιολογημένα, και την έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο κράτος. Και, βεβαίως, δεν έχουν κατορθώσει να αλλάξουν το αδιέξοδο παραγωγικό μοντέλο της χώρας.

Ωστόσο, στην κατάσταση που βρίσκεται η ελληνική οικονομία σήμερα, η επίλυσή του προβλήματος είναι επιβεβλημένη και ίσως για πρώτη φορά και εφικτή. Κάποιες πρώτες κινήσεις για τον εκσυγχρονισμό της φορολογικής διοίκησης έχουν γίνει. Ίσως να υπάρχει περιθώριο να γίνουν περισσότερα. Οπωσδήποτε υπάρχει η ανάγκη.

Για να το περιγράψουμε πιο γλαφυρά:

Στην προηγούμενη έρευνά μας περιγράψαμε ένα πακέτο μέτρων που θα μπορούσε να βοηθήσει 1 εκατομμύριο Έλληνες που ζουν κάτω από το όριο της ακραίας φτώχειας. Το πακέτο αυτό είχε ετήσιο κόστος 2,7 δισ. ευρώ. Θα αρκούσε μια μείωση της φοροδιαφυγής κατά 15% για να καλυφθεί.

 

Πηγή: http://www.dianeosis.org/