Η αναγκαιότητα και οι προοπτικές της οικονομικής εκπαίδευσης στην Δ.Ε.
Κατηγορία ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Άρθρο του Παντελή Τέντε (*Πρόεδρος της Ένωσης Οικονομολόγων Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης)

Τι είναι ο πληθωρισμός;
Κατηγορία ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015 01:02

Τι είναι ο πληθωρισμός;

Σε μια οικονομία της αγοράς, οι τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών μπορούν πάντα να μεταβληθούν. Κάποιες τιμές αυξάνονται, κάποιες άλλες μειώνονται. Μπορούμε να μιλήσουμε για πληθωρισμό όταν παρατηρείται γενική αύξηση τιμών των αγαθών και των υπηρεσιών και όχι μόνο ορισμένων προϊόντων. Επομένως, με 1 ευρώ μπορούμε να αγοράσουμε λιγότερα πράγματα ή, με άλλα λόγια, η αξία του ευρώ μειώνεται.

Ορισμένες μεταβολές τιμών είναι πιο σημαντικές από άλλες

Όταν υπολογίζεται η μέση αύξηση των τιμών, δίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα στις τιμές των προϊόντων για τα οποία δαπανώνται περισσότερα χρήματα - όπως το ηλεκτρικό ρεύμα - σε σχέση με τις τιμές των προϊόντων για τα οποία ξοδεύονται λιγότερα - π.χ. ζάχαρη ή γραμματόσημα.

Δεν αγοράζουν όλοι τα ίδια πράγματα

Κάθε νοικοκυριό έχει διαφορετικές καταναλωτικές συνήθειες: ορισμένοι έχουν αυτοκίνητο και τρώνε κρέας, άλλοι μετακινούνται μόνο με τα μέσα μαζικής μεταφοράς ή είναι χορτοφάγοι. Οι μέσες καταναλωτικές συνήθειες του συνόλου των νοικοκυριών καθορίζουν τη βαρύτητα που λαμβάνουν τα διάφορα προϊόντα και υπηρεσίες κατά τη μέτρηση του πληθωρισμού.

Για τη μέτρηση του πληθωρισμού, λαμβάνονται υπόψη όλα τα αγαθά και οι υπηρεσίες που καταναλώνουν τα νοικοκυριά, όπως:

  • είδη καθημερινής χρήσης (π.χ. τρόφιμα, εφημερίδες και βενζίνη)
  • διαρκή αγαθά (π.χ. είδη ένδυσης, ηλεκτρονικοί υπολογιστές και πλυντήρια)
  • υπηρεσίες (π.χ. κομμωτήρια, ασφάλειες και ενοικιαζόμενες κατοικίες)

Σύγκριση των τιμών του καλαθιού καταναλωτικών αγαθών ανά έτος

Όλα τα αγαθά και οι υπηρεσίες που καταναλώνουν τα νοικοκυριά στη διάρκεια ενός έτους αντιπροσωπεύονται από ένα "καλάθι" ειδών. Κάθε προϊόν στο καλάθι αυτό έχει μια τιμή, η οποία μπορεί να μεταβληθεί με την πάροδο του χρόνου. Ο ετήσιος ρυθμός πληθωρισμού είναι η τιμή του συνολικού καλαθιού ένα συγκεκριμένο μήνα σε σύγκριση με την τιμή που είχε τον ίδιο μήνα ένα έτος νωρίτερα.

Εναρμονισμένος δείκτης

Στη ζώνη του ευρώ, ο πληθωρισμός τιμών καταναλωτή μετρείται με βάση τον "Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή", ο οποίος συχνά αναφέρεται με το ακρωνύμιο "ΕνΔΤΚ". Ο όρος "εναρμονισμένος" δηλώνει ότι όλες οι χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθούν την ίδια μεθοδολογία. Έτσι διασφαλίζεται ότι τα στοιχεία για μία χώρα μπορούν να συγκριθούν με τα στοιχεία άλλης.

Συγκρίσιμες μετρήσεις σε όλες τις χώρες

Προτού το ευρώ γίνει το κοινό μας νόμισμα, κάθε χώρα χρησιμοποιούσε τις δικές της εθνικές μεθόδους και διαδικασίες για τη μέτρηση του πληθωρισμού. Με την εισαγωγή του ευρώ, κατέστη αναγκαία η ύπαρξη ενός μέσου μέτρησης του πληθωρισμού για ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ, που να επιτρέπει τη σύγκριση μεταξύ χωρών, χωρίς κενά και διπλά στοιχεία. Ο ΕνΔΤΚ, ο οποίος στηρίζεται από ένα σύνολο νομικά δεσμευτικών κανόνων, δημιουργήθηκε για αυτόν ακριβώς το σκοπό. Στάθμιση των προϊόντων που περιλαμβάνονται στον ΕνΔΤΚ

Η επίδραση της μεταβολής μίας μόνο τιμής στον ΕνΔΤΚ εξαρτάται από το πόσα χρήματα δαπανούν τα νοικοκυριά, κατά μέσο όρο, για αυτό το προϊόν. Παράδειγμα - καφές: ο καφές (όπως και το τσάι και το κακάο) έχει συντελεστή στάθμισης 0,4%. Επομένως, οποιαδήποτε μεταβολή της τιμής του δεν θα έχει μεγάλο αντίκτυπο στον συνολικό ΕνΔΤΚ. Παράδειγμα - βενζίνη: η βενζίνη (όπως και τα άλλα καύσιμα και τα λιπαντικά) έχει συντελεστή στάθμισης 4,6%, άρα ο αντίκτυπος που θα έχει η μεταβολή της τιμής της στον ΕνΔΤΚ θα είναι περίπου δέκα φορές μεγαλύτερος από ό,τι στην αντίστοιχη περίπτωση του καφέ. Οι συντελεστές στάθμισης των βασικών ομάδων προϊόντων στον ΕνΔΤΚ

Πώς υπολογίζεται ο ΕνΔΤΚ;

1. Συλλογή τιμών – Κάθε μήνα, τιμολήπτες συλλέγουν περίπου 1,8 εκατομμύρια τιμές σε περισσότερα από 200.000 εμπορικά καταστήματα. Αυτό συμβαίνει σε σχεδόν 1.600 πόλεις και κωμοπόλεις στη ζώνη του ευρώ. Σε κάθε χώρα συλλέγονται τιμές για περισσότερα από 700, κατά μέσο όρο, αντιπροσωπευτικά αγαθά και υπηρεσίες. Ο ακριβής αριθμός των δειγμάτων αυτών διαφέρει από χώρα σε χώρα. Για κάθε προϊόν, συλλέγονται διάφορες τιμές από διαφορετικά καταστήματα και διαφορετικές περιοχές. Παράδειγμα: οι τιμές των βιβλίων λαμβάνουν υπόψη τα διάφορα είδη βιβλίων (λογοτεχνική και φιλολογική πεζογραφία, βιβλία αναφοράς κ.λπ.) που πωλούνται σε βιβλιοπωλεία, σούπερ μάρκετ και μέσω διαδικτύου. 2. Στάθμιση των ομάδων προϊόντων – Οι ομάδες προϊόντων σταθμίζονται σύμφωνα με τη βαρύτητά τους στο μέσο προϋπολογισμό των νοικοκυριών. Οι συντελεστές στάθμισης αναπροσαρμόζονται τακτικά, προκειμένου ο δείκτης να παραμένει έγκυρος και να αντανακλά τις μεταβαλλόμενες καταναλωτικές τάσεις. Υπολογίζονται με βάση τα αποτελέσματα ερευνών στις οποίες τα νοικοκυριά καλούνται να καταγράψουν πού ξοδεύουν τα χρήματά τους. Οι συντελεστές στάθμισης είναι εθνικοί μέσοι όροι που αντανακλούν τις δαπάνες όλων των καταναλωτών (πλούσιων και φτωχών, νέων και ηλικιωμένων κ.λπ.). 3. Στάθμιση χωρών – Οι χώρες σταθμίζονται σύμφωνα με το μερίδιό τους στη συνολική καταναλωτική δαπάνη της ζώνης του ευρώ.

Πατήστε εδώ και δείτε ταινία κινουμένων σχεδίων 8 λεπτών για την σταθερότητα των τιμών.

πηγή: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Πολιτική οικονομία
Κατηγορία ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015 09:54

Πολιτική οικονομία

H πολιτική οικονομία είναι κλάδος των κοινωνικών επιστημών που έχει ως αντικείμενο μελέτης τη σχέση και αλληλεπίδραση μεταξύ των πολιτικών και των οικονομικών θεσμών και διαδικασιών. Δηλαδή εξετάζει και αναλύει τους τρόπους με τους οποίους τα διαφορετικά είδη ή πολιτικές διακυβέρνησης επιδρούν στη κατανομή των σπανίζοντων πόρων στην κοινωνία μέσω της νομοθεσίας και των κρατικών θεσμών και επίσης αντίστροφα πως οι οικονομικές συμπεριφορές και τα ατομικά (ή και συντεχνιακά, κλαδικά, ταξικά κ.ο.κ.) οικονομικά συμφέροντα επιδρούν ή και καθορίζουν τη μορφή της κρατικής διακυβέρνησης και τις πολιτικές κατευθύνσεις της νομοθεσίας και των κυβερνητικών αποφάσεων.

Η Πολιτική Οικονομία κατά την κλασσική θεώρηση, αποτελούσε τον πρώτο κλάδο της Οικονομικής Επιστήμης. Ο έτερος κλάδος ήταν η Ιδιωτική Οικονομία (ή ιδιωτική οικονομική). Σήμερα οι όροι αυτοί έχουν καταργηθεί και χρησιμοποιούνται οι αντίστοιχοι όροι μακροοικονομική (μοντελοποίηση της συμπεριφοράς και των μεγεθών μιας οικονομίας αθροιστικά (macroeconomic aggregates)) και μικροοικονομική (μοντελοποίηση της συμπεριφοράς μίας μόνο επιχείρησης ή της αγοράς ενός μόνο προϊόντος ή περισσότερων προϊόντων που είναι όμως παρόμοια ή υποκατάστατα).

Σπουδαιότεροι διανοητές της Πολιτικής Οικονομίας θεωρούνται οι Adam Smith, David Ricardo και Karl Marx.

Αντικείμενο μελέτης Η Πολιτική Οικονομία μελετά το σύνολο των οικονομικών ενεργειών που αποβλέπουν στην εξυπηρέτηση των αναγκών των ανθρώπων που συμβιώνουν σε μια πολιτεία, δια της παροχής αγαθών, ή παροχής υπηρεσιών. Συνεπώς φορέας αυτής είναι η ίδια η Πολιτεία (κράτος).

Διάκριση Π.Ο. H Πολιτική Οικονομία διακρίνεται σε τρία επιμέρους μέρη έρευνας και σπουδής που είναι η πολιτική θεωρητική οικονομία, η πολιτική εφαρμοσμένη οικονομία και η Δημόσια Οικονομία. 1. H Πολιτική θεωρητική οικονομία ερευνά όλα τα θεωρητικά οικονομικά φαινόμενα. 2. H Πολιτική εφαρμοσμένη οικονομία ερευνά όλες τις πρακτικές λύσεις επί των οικονομικών φαινομένων, που παρατηρούνται στους διάφορους κλάδους οικονομικών δραστηριοτήτων όπως αναφέρονται παρακάτω. 3. H Δημόσια Οικονομία μελετά το σύνολο των "οικονομικών ενεργειών" που αποβλέπουν πρώτιστα στην εξυπηρέτηση των αναγκών του Δημοσίου, δηλαδή της πολιτείας, θεωρούμενος ως οικονομικός οργανισμός. Λέγοντας οικονομικές ενέργειες μιας Πολιτείας θεωρούνται τα διάφορα φορολογικά συστήματα, η οικονομική οργάνωση, παρεμβατισμοί, απαλλαγές κ.λπ.

Σύγχρονες απόψεις Η Πολιτική Οικονομία είναι όρος που χρησιμοποιήθηκε ιστορικά αλλά έχει αντικατασταθεί σήμερα από τον όρο Οικονομικά (ή αλλιώς Οικονομική Επιστήμη). Εξακολουθεί να χρησιμοποιείται με διάφορες και διαφορετικές σημασίες σήμερα, αλλά από τους περισσότερους ορθόδοξους οικονομολόγους αποφεύγεται (το επίθετο "πολιτική"). Δηλαδή, Πολιτική Οικονομία μπορεί να σημαίνει ένα ευρύτερο πεδίο μελέτης, ενώ το αντικείμενο της Οικονομικής Επιστήμης είναι σήμερα πιο στενά ορισμένο.

Η Οικονομική Επιστήμη στη προσπάθεια της να γίνει ακριβής επιστήμη επιδιώκει να στηρίζεται σε μαθηματική και αξιωματική βάση (καθώς βέβαια και σε εμπειρική βάση η οποία για πρακτικούς λόγους δεν μπορεί να είναι το πείραμα αλλά η στατιστική ανάλυση ιστορικών δεδομένων/παρατηρήσεων). Συνέπεια αυτού είναι ότι οικονομικοί θεσμοί και οικονομικές δομές λογίζονται ως εξωγενείς παράγοντες και περιλαμβάνονται στα δεδομένα που καθορίζουν τη μορφή των οικονομικών υποδειγμάτων (μαθηματικών μοντέλων). Αντίθετα η Πολιτική Οικονομία φιλοδοξούσε να έχει ως ενδογενείς παράγοντες τους θεσμούς και να πραγματοποιεί συγκριτική ανάλυση και διαχρονική ανάλυση των διαφορετικών τρόπων οικονομικής οργάνωσης των κοινωνιών.

Σήμερα ο όρος Πολιτική Οικονομία μπορεί για παράδειγμα να σημαίνει διεπιστημονικό πεδίο μελέτης κοινωνιολογίας, νομικών και πολιτικής επιστήμης με έμφαση σε ποσοτικές οικονομικές αναλύσεις.

Πηγή: euretirio.com

David Ricardo (1772 - 1823)
Κατηγορία ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ
Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015 09:48

David Ricardo (1772 - 1823)

Ο David Ricardo  (18 Απριλίου 1772 – 11 Σεπτεμβρίου 1823) θεωρείται ένας από τους πατέρες των Κλασσικών Οικονομικών, με μεγαλύτερη συμβολή του στην εξέλιξη της οικονομικής θεωρίας τη θεωρία του σχετικού πλεονεκτήματος.

Η Συμβολή του: Το πιο γνωστό από τα βιβλία του είναι οι Αρχές της Πολιτικής Οικονομίας και Φορολογίας, στο οποίο περιγράφει τόσο τη θεωρία του περί κατανομής εργασιακού εισοδήματος, όσο και τη θεωρία του σχετικού πλεονεκτήματος στην παραγωγή. Επίσης, του αποδίδονται θεωρίες ενοικίων, μισθών και κερδών.

Θεωρία Σχετικού Πλεονεκτήματος: Η Θεωρία Σχετικού Πλεονεκτήματος (Comparative Advantage) σχετίζεται με αποφάσεις παραγωγής και κατανομής πόρων. Πιο συγκεκριμένα, ο Ρικάρντο διαφωνεί με την ιδέα του Σμιθ για το Απόλυτο Πλεονέκτημα, η οποία υποστηρίζει ότι αυτός που πρέπει να κάνει μια εργασία είναι αυτός ο οποίος έχει τη δυνατότητα να τη φέρει εις πέρας με το μικρότερο απόλυτο κόστος και φέρνει στο προσκήνιο την αντίληψη του σχετικού κόστους. Παραδείγματος χάρη, ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν 2 εργάτες (Α και Β) και 2 εργασίες (Χ και Ψ). Ο Α έχει τη δυνατότητα να εκτελέσει την Χ σε δυο ώρες και την Ψ σε τρεις, ενώ ο Β θα πάρει τρεις ώρες για την Χ και τέσσερις για τη Ψ. Με βάση τη σκέψη του Smith, και οι δυο εργασίες θα έπρεπε να ανατεθούν στον Α, καθώς αυτός σπαταλά λιγότερο χρόνο για την εκτέλεση της κάθε μιας ξεχωριστά, με αποτέλεσμα μετά από 5 ώρες εργασίας να έχουμε εκτελέσει μια φορά την κάθε μια. Όμως, με την πρόταση του Ρικάρντο βλέπουμε το εξής:

- Για την ολοκλήρωση της εργασίας Χ, ο Α σπαταλά πηγές που θα του απέδιδαν 2/3 της Ψ, ενώ ο Β 3/4Ψ, (2/3<3/4).

- Για την ολοκλήρωση της εργασίας Ψ, ο Α σπαταλά πηγές που θα του απέδιδαν 3/2 της Χ, ενώ ο Β 4/3Χ, (3/2>4/3).

Συνεπώς, ο Α εκτελεί την Χ με σχετικό πλεονέκτημα και ο Β εκτελεί την Ψ με σχετικό πλεονέκτημα. Κατανέμοντας λοιπόν της εργασίες κατά αυτόν τον τρόπο, στη συμπλήρωση των 5 ωρών, οπότε και προηγουμένως θα είχαμε εκτελέσει μια φορά την κάθε εργασία, τώρα έχουμε ολοκληρώσει δυόμισι φορές την εργασία Χ και περισσότερες από μια φορές (5/4) την εργασία Ψ, μεγιστοποιώντας τα επίπεδα παραγωγής μας με τους υπάρχοντες πόρους.

πηγή: wikipedia.com

John Maynard Keynes (1883 - 1946)
Κατηγορία ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ
Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015 09:43

John Maynard Keynes (1883 - 1946)

Ο John Maynard Keynes (5 Ιουνίου 1883 - 21 Απριλίου 1946) ήταν Άγγλος οικονομολόγος, μαθηματικός, καθηγητής πανεπιστημίου, συγγραφέας και ανώτατος κρατικός υπάλληλος. Δημιούργησε, με τα έργα του και τους οπαδούς του, τη λεγόμενη κεϋνσιανή σχολή στην οικονομική επιστήμη. Ο Keynes και ο Friedman ήταν δύο από τους πιο σημαντικούς οικονομολόγους του 20ου αιώνα.

Τα δύο πιο σημαντικά βιβλία που συνέγραψε ήταν "Οι Οικονομικές Συνέπειες της Ειρήνης" (1919) και "Γενική Θεωρία της Απασχόλησης του Τόκου και του Χρήματος" (1919). Από τον Keynes έχει πάρει το όνομά της και η Κεϋνσιανή ρύθμιση, η αναδιανομή δηλαδή μέρους των κερδών του κεφαλαίου στις κατώτερες τάξεις, με τη μορφή κοινωνικών και άλλων παροχών, προκειμένου να αποφεύγεται η κοινωνική δυσαρέσκεια και οι αναταραχές. Ας σημειωθεί όμως ότι μια τέτοια ρύθμιση δεν ήταν ποτέ στόχος του ιδίου. Ο Keynes πρότεινε την άνοδο των δημοσίων δαπανών σε περιόδους κρίσεων για να καλύψουν μέρος του ελλείμματος ζήτησης που υπό προϋποθέσεις μπορεί να οδηγήσει την οικονομία μακριά από μια θέση ισορροπίας πλήρους απασχόλησης. Οι δημόσιες δαπάνες μπορεί να ξοδεύονται ως επιδόματα ανεργίας κτλ., αλλά ο κύριος στόχος δεν είναι η αναδιανομή αλλά η επανόρθωση της ισορροπίας. Μάλιστα η αύξηση της φορολογίας σε περιόδους κρίσης είναι πλήρως αντίθετη στη νοοτροπία του Keynes ο οποίος ζητά αύξηση των ελλειμμάτων στις κρίσεις, τα οποία χρηματοδοτούνται από πλεονάσματα στις καλύτερες εποχές.

πηγή: wikipedia.com

Adam Smith (1723 - 1790)
Κατηγορία ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ
Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015 09:35

Adam Smith (1723 - 1790)

O Adam Smith ήταν Σκωτσέζος οικονομολόγος και ηθικός φιλόσοφος. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της πολιτικής οικονομίας και θεμελιωτής της σχολής των κλασικών οικονομικών. Ένας από τους κύριους εκπροσώπους του Σκωτσέζικου Διαφωτισμού, ο Smith είναι συγγραφέας των έργων «Θεωρία των ηθικών συναισθημάτων» και «Μια έρευνα της φύσης και των αιτιών του πλούτου των εθνών», με το δεύτερο να αναφέρεται συνήθως απλά ως "Ο Πλούτος των Εθνών" και να θεωρείται ως το κύριο έργο του Smith και η πρώτη νεωτερική εργασία πάνω στα οικονομικά.

Ο Smith μελέτησε ηθική φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης και στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Με το πέρας των σπουδών του έδωσε μια σειρά από δημόσιες διαλέξεις στο Εδιμβούργο που οδήγησαν στη συνεργασία του με τον Ντέιβιντ Χιουμ κατά τη διάρκεια του Σκωτσέζικου Διαφωτισμού. Κατέλαβε θέση καθηγητή στην Γλασκώβη όπου δίδαξε ηθική φιλοσοφία και δημοσίευσε τη Θεωρία των ηθικών συναισθημάτων. Μετέπειτα ο Σμιθ ανέλαβε θέση επισκέπτη καθηγητή, κάτι που του επέτρεπε να ταξιδέψει στην Ευρώπη και να συναναστραφεί με άλλους διανοούμενους της εποχής του. Μετά το τέλος των ταξιδιών του, επέστρεψε στη Σκωτία όπου για τα επόμενα δέκα χρόνια αφιερώθηκε στη συγγραφή του Πλούτου των Εθνών έχοντας σαν κύρια πηγή τις σημειώσεις των διαλέξεών του. Ο Πλούτος των Εθνών δημοσιεύτηκε το 1776 ενώ απεβίωσε το 1790.

Συνεισφορά: Το έργο του Ο Πλούτος των Εθνών υπήρξε μία από τις πρώτες προσπάθειες να μελετηθεί η ιστορική ανάπτυξη της βιομηχανίας και του εμπορίου στην Ευρώπη. Αυτό το έργο βοήθησε στη δημιουργία της σύγχρονης ακαδημαϊκής πειθαρχίας των οικονομικών και παρέσχε μία από τις πιο γνωστές διανοητικές δικαιολογήσεις του ελεύθερου εμπορίου, του καπιταλισμού και του φιλελευθερισμού.

Το "Αόρατο Χέρι" (invisible hand) είναι μια μεταφορά που χρησιμοποίησε ο Smith για να περιγράψει την αρχή της “πεφωτισμένης ιδιοτέλειας”. Σήμερα αυτή η αρχή συνδέεται με τον ψυχολογικό εγωισμό. Στον «Πλούτο των Εθνών», ο Adam Smith ισχυρίζεται ότι, μέσα στο σύστημα του καπιταλισμού , ένα άτομο που δρα για το προσωπικό του συμφέρον τείνει να προωθεί και το συμφέρον της κοινότητας του. Αυτήν την αρχή την απέδωσε στον κοινωνικό μηχανισμό που αποκαλούσε Αόρατη Χείρα.

Κάθε άτομο αναγκαστικά εργάζεται για να καταστήσει τα ετήσια έσοδα της κοινωνίας όσο περισσότερα μπορεί. Γενικά δεν επιδιώκει να προωθήσει το κοινό συμφέρον, ούτε γνωρίζει πόσο πολύ το προάγει...

Προτιμώντας την υποστήριξη της δικής του εργατικότητας παρά της ξένης, επιδιώκει μονάχα την δική του ασφάλεια και κατευθύνοντας αυτή την εργατικότητα κατά τέτοιο τρόπο ώστε το προϊόν της να έχει την μεγαλύτερη δυνατή αξία, επιδιώκει μονάχα το δικό του συμφέρον, και σε αυτήν όπως και άλλες περιπτώσεις, καθοδηγείται από ένα αόρατο χέρι να επιδιώξει έναν σκοπό που δεν αποτελούσε μέρος των προθέσεων του. Επιδιώκοντας το δικό του συμφέρον συχνά προωθεί αυτό της κοινωνίας πιο αποτελεσματικά απ ότι όταν πραγματικά επιδιώκει να το προωθήσει.

Στατιστικα ΑΟΘ 2011
Κατηγορία ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015 09:29

Στατιστικα ΑΟΘ 2011

Μείωση του ποσοστού των αριστούχων παρατηρούμε για το έτος 2011 για το μάθημα των αρχών Οικονομικής Θεωρίας (ΑΟΘ). Συγκεκριμένα στην κλίμακα 18 – 20 βρέθηκε φέτος (2011) το 23,52% των υποψηφίων, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό πέρυσι ήταν 31,45% (2010).

Το ποσοστό των μαθητών που βρέθηκαν κάτω από την βάση του 10 φέτος ήταν 36,08% αισθητά αυξημένο με το περσινό αντίστοιχο ποσοστό που ήταν 27,85%. Στο διάγραμμα που ακολουθεί παρουσιάζεται επίσης η πορεία των ποσοστών των αριστούχων στην κλίμακα 18 – 20 από το έτος 2006 έως το 2011.

Είναι εμφανές ότι υπάρχουν αυξομοιώσεις που έχουν να κάνουν με το βαθμό δυσκολίας των θεμάτων, κατα μέσο όρο όμως το ποσοστό των αριστούχων ανέρχεται στο 26,75% . Ποσοστό αρκετά υψηλό που αποτελεί κίνητρο για κάποιον μαθητή να επιλέξει το ΑΟΘ.

Η ευελιξία των οικονομικών σπουδών
Κατηγορία ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Άρθρο του Αριστείδη Νότη*

Ένα από τα πιο κλασσικά ερωτήματα των μαθητών προς τους οικονομολόγους διδάσκοντες, είναι γιατί να επιλέξουν σπουδές που σχετίζονται με τον ευρύτερο χώρο των οικονομικών, όταν υπάρχει ήδη ένας πολύ μεγάλος αριθμός ατόμων που κατέχουν παρόμοια πτυχία. Ερώτημα εύλογο και λογικό που συγχρόνως όμως – ιδιαίτερα την περίοδο που διανύουμε - δεν είναι δύσκολο να απαντηθεί.

Αν παρατηρήσουμε την αγορά εργασίας θα διαπιστώσουμε ότι χαρακτηρίζεται κυρίως από τρία προβλήματα ταυτόχρονα. Αυτά ονομάζονται ανεργία, υποαπασχόληση και ετεροαπασχόληση. Συγκεκριμένα, παρατηρούμε άτομα που επιθυμούν να εργασθούν και δεν βρίσκουν κανενός είδους εργασία (άνεργοι), άτομα που προκειμένου να διαθέτουν κάποιου είδους εισόδημα προτιμούν να εργασθούν ορισμένες ώρες ή ορισμένες ημέρες (υποαπασχολούμενοι) και άτομα που αναγκάζονται να εργασθούν σε θέσεις εργασίας των οποίων το περιεχόμενο δεν είναι σχετικό με τις σπουδές που έχουν κάνει ή τις γνώσεις που γενικότερα διαθέτουν ή τις ειδικεύσεις τους (ετεροαπασχολούμενοι).

Ιδιαίτερα στις μέρες μας όπου ο ευρύτερος δημόσιος τομέας χαρακτηρίζεται από γενικευμένη αναδιάρθρωση και σαφέστατη συρρίκνωση, η κύρια διέξοδος επαγγελματικής αποκατάστασης είναι ο ιδιωτικός τομέας ή ακόμα καλύτερα η πρωτοβουλία για εφαρμογή καινοτόμων ιδεών και η ανάληψη επιχειρηματικής δράσης. Γιατί μέσα από τέτοιες δυσμενείς οικονομικές συγκυρίες είναι βέβαιο πως γεννιούνται ιδέες, αναθεωρούνται πρακτικές και επιλέγονται πρωτοπόρες δράσεις που σε περίοδο οικονομικής άνθησης και εφησυχασμού δεν θα βλέπαμε. Με άλλα λόγια αυτό που αποκαλούμε «αγορά» βρίσκεται σε πλήρη εγρήγορση και ετοιμότητα, αφού δεν υπάρχουν περιθώρια λάθους. Εν συνεπεία οι διαθέτοντες οικονομική κουλτούρα και σχετικές σπουδές, έχουν ένα καλύτερο επίπεδο κατάρτισης και διαθέτουν μια κουλτούρα «αγοράς» που τους προσδίδει περισσότερες πιθανότητες να ανταποκριθούν στις αυξημένες απαιτήσεις των καιρών, χωρίς βέβαια να εγγυάται κανείς την επιτυχία.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το φαινόμενο ότι τα δημοφιλέστερα μεταπτυχιακά στις μέρες μας σχετίζονται με τον ευρύτερο χώρο της Διοίκησης Επιχειρήσεων – όλοι έχουμε ακούσει κάποιον γνωστό μας να έχει κάνει ή να θέλει να κάνει Μ.Β.Α. (Master of Business Administration) – και της επικοινωνίας. Μια μεγάλη μερίδα αυτών των μεταπτυχιακών φοιτητών προέρχεται από πτυχιούχους πανεπιστημιακών σχολών οι οποίες χαρακτηρίζονται ως «καθηγητικές». Πρόκειται δηλαδή για μαθηματικούς, φυσικούς, φιλολόγους, θεολόγους, γυμναστές και όχι μόνο, οι οποίοι μέχρι πρότινος έβρισκαν απασχόληση κυρίως στην εκπαίδευση. Αλλά και φοιτητές πολυτεχνικών και νομικών σχολών συμπληρώνουν τις βασικές σπουδές τους στη συνέχεια με ένα master που σχετίζεται με τον ευρύτερο χώρο της οικονομίας, αυξάνοντας έτσι τις επαγγελματικές επιλογές τους και τις προοπτικές της μετέπειτα ανέλιξης τους.

Συνεπώς οι οικονομικές σπουδές όχι μόνο δεν είναι κορεσμένες αλλά συγχρόνως χαρακτηρίζονται και απαραίτητες, λόγω του ότι διδάσκουν τον άνθρωπο να χαρακτηρίζεται από ορθολογική καταναλωτική συμπεριφορά, διαχείριση, επένδυση του διαθέσιμου υλικού και άυλου πλούτου του. Ειδικά μιλώντας για την περίπτωση της χώρας μας, η έλλειψη «οικονομικής κουλτούρας» και η στρέβλωση της έννοιας της «επιχειρηματικότητας» είχε για τον τόπο μας τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες. Ας ελπίσουμε λοιπόν πως αυτό έχει γίνει πλέον κατανοητό και ότι οι ασκούντες εκπαιδευτική πολιτική θα κάνουν εκείνο το βήμα που μελλοντικά είναι ικανό να μας βγάλει από την παρούσα κρίση. Το βήμα προς την ενίσχυση της «οικονομικής εκπαίδευσης».

*Ο Αριστείδης Νότης είναι εκπαιδευτικός και διδάσκει τα μαθήματα των Αρχών Οικονομικής Θεωρίας και Διοίκησης Επιχειρήσεων, καθώς και Σχολικό Επαγγελματικό Προσανατολισμό. Περισσότερες πληροφορίες για αυτόν μπορείτε να αντλήσετε στο προσωπικό του site: www.arisnotis.gr

Το κορυφαίο πανεπιστήμιο σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα!
Κατηγορία ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Κάθε χρόνο, εκατοντάδες νέοι αποφασίζουν να φοιτήσουν σε κάποιο πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Αρκετοί όμως είναι αναποφάσιστοι ως προς το πανεπιστήμιο που θα επιλέξουν για τις σπουδές τους. Το DailyInfographics.eu δημιούργησε ένα χάρτη που βασίζεται στην παγκόσμια κατάταξη των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων για το 2014-2015 και περιλαμβάνει το καλύτερο πανεπιστήμιο σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα.